Quiz — ทฤษฎีการสร้างศัพท์ภาษาไทย (คำไทยแท้ / ประสม / ซ้ำ / ซ้อน / ยืม)
แบบทดสอบ: หลักสังเกตการสร้างคำภาษาไทย
คำไทยแท้ · คำประสม · คำซ้ำ · คำซ้อน · คำยืม (บาลี-สันสกฤต / เขมร / จีน / ญี่ปุ่น)
ด้านล่างเป็นสรุปสั้นและตัวอย่างคำพยัญชนะตามประเภทต่างๆ เพื่อให้เข้าใจวิธีแยกประเภทคำ จากนั้นมีแบบฝึกหัด 10 ข้อ ให้ลองทำ เมื่อส่งคำตอบจะแสดงคะแนนและเฉลยสั้น ๆ
สรุปหลักสังเกตสั้น ๆ
- คำไทยแท้ — รากศัพท์มาจากภาษาไทยโบราณ ใช้เสียงและความหมายพื้นฐาน เช่น คน, ดิน, น้ำ.
- คำประสม — เกิดจากการนำคำสองคำมารวมกันเพื่อสร้างความหมายใหม่ เช่น รถไฟ (รถ + ไฟ).
- คำซ้ำ — ซ้ำรูปเต็มหรือซ้ำบางพยางค์ เพื่อเน้นหรือเปรียบเทียบ เช่น ทีละที, โม้โม้.
- คำซ้อน — การเรียงพยางค์ที่เพิ่มความหมาย (มักยืดยาว) เช่น ทำนองคลองธรรม.
- คำยืม — ยืมจากภาษาบาลี-สันสกฤต, เขมร, จีน, ญี่ปุ่น ฯลฯ มักมาพร้อมการออกเสียงและความหมายเฉพาะ เช่น ธรรม, ศักดิ์, ก๋วยเตี๋ยว.
ตัวอย่างคำ (รวมประมาณไม่เกิน 100 คำ) — แยกตามหมวด
คำไทยแท้ (ตัวอย่าง)
คน
บ้าน
ดิน
น้ำ
ไฟ
กิน
นอน
เดิน
พูด
หัว
มือ
เท้า
รัก
ใหญ่
เล็ก
คำประสม (ตัวอย่าง)
รถไฟ
สนามบิน
แม่น้ำ
หนังสือ
โทรศัพท์
มะเขือเทศ
ตะเกียบ
บ้านพัก
เก้าอี้
ตู้เย็น
คำซ้ำ / คำลู่ (ตัวอย่าง)
ทีละที
ฉึกฉัก
คุยคุ้ย
นิดหน่อย
ซ้ำซาก
แซ่ซ้อง
จ้ำจี้
โม้โม้
คำซ้อน (ตัวอย่าง)
ทำนองคลองธรรม
รู้เท่าไม่ถึงการณ์
เอาใจใส่
ขึ้นๆ ลงๆ
พอประมาณ
คำยืม: บาลี-สันสกฤต
ธรรม
ศักดิ์
พุทธ
ภาวนา
ปัญญา
อิทธิพล
สังฆะ
อมตะ
คำยืม: เขมร / จีน / ญี่ปุ่น (ตัวอย่าง)
เขมร: เขมร (เช่น เขมร)
จีน: ก๋วยเตี๋ยว
จีน: บะหมี่
จีน: ติ่มซำ
ญี่ปุ่น: เทมปุระ
ญี่ปุ่น: สึมิ
เขมร: พระ/ราช
แบบฝึกหัด (10 ข้อ)
หมวดตำแหน่ง: main |
สถานะ: published
คอมเมนต์